Δρ Μιχαήλ Φερέτης

Η Χειρουργική Παγκρέατος αποτελεί ένα από τα κύρια πεδία εξειδικευμένης εκπαίδευσης του Δρ Μιχαήλ Φερέτη.

Οι παθήσεις του παγκρέατος μπορεί να είναι καλοήθεις, φλεγμονώδεις, κυστικές ή νεοπλασματικές και συχνά απαιτούν λεπτομερή αξιολόγηση πριν αποφασιστεί η κατάλληλη αντιμετώπιση.

Χειρουργική εκτίμηση μπορεί να χρειάζεται όταν εντοπίζεται:

• όγκος ή ύποπτη βλάβη του παγκρέατος,
• κυστική αλλοίωση,
• νευροενδοκρινής όγκος,
• σύνθετη παγκρεατική βλάβη,
• επιπλοκή παγκρεατικής νόσου,
• ή άλλο εύρημα για το οποίο τίθεται ερώτημα χειρουργικής αντιμετώπισης.

Σε πιθανή κακοήθεια είναι σημαντικό να αξιολογηθούν η έκταση της νόσου, η σχέση της βλάβης με σημαντικά αγγεία και άλλα ανατομικά στοιχεία και η συνολική ογκολογική στρατηγική.

Δεν χρειάζεται κάθε παγκρεατική βλάβη επέμβαση.

Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι καταλληλότερη η παρακολούθηση ή άλλη θεραπευτική προσέγγιση, ενώ σε άλλες η χειρουργική θεραπεία αποτελεί σημαντικό μέρος της συνολικής αντιμετώπισης.

Ο Δρ Μιχαήλ Φερέτης έχει εκπαιδευτεί σε εξειδικευμένα κέντρα του Ηνωμένου Βασιλείου στη χειρουργική αντιμετώπιση σύνθετων παθήσεων του ήπατος και των χοληφόρων.

Η εξειδίκευση ενός Χειρουργού Ήπατος είναι ιδιαίτερα σημαντική όταν η αντιμετώπιση απαιτεί εξειδικευμένο χειρουργικό σχεδιασμό και συνεργασία διαφορετικών ιατρικών ειδικοτήτων.

Το ήπαρ μπορεί να εμφανίσει διαφορετικού τύπου βλάβες, οι οποίες δεν έχουν όλες την ίδια κλινική σημασία και δεν χρειάζονται όλες χειρουργική αντιμετώπιση.

Εξειδικευμένη χειρουργική αξιολόγηση μπορεί να χρειάζεται όταν εντοπίζεται:

• ύποπτη εστιακή βλάβη του ήπατος,
• πρωτοπαθής όγκος,
• μεταστατική νόσος στο ήπαρ,
• σύνθετη καλοήθης βλάβη,
• ή άλλο απεικονιστικό εύρημα για το οποίο τίθεται ερώτημα χειρουργικής θεραπείας.

Η αξιολόγηση βασίζεται στη φύση, το μέγεθος, τον αριθμό και την ανατομική θέση των βλαβών, στη σχέση τους με τα αγγεία και τα χοληφόρα, καθώς και στη συνολική λειτουργία του ήπατος και την κατάσταση του ασθενούς.

Η απόφαση για χειρουργική αντιμετώπιση λαμβάνεται εξατομικευμένα μετά την ολοκλήρωση του απαραίτητου διαγνωστικού ελέγχου.

Ο Δρ Μιχαήλ Φερέτης διαθέτει εξειδικευμένη εκπαίδευση και εμπειρία στη Χειρουργική Ήπατος, Παγκρέατος και Χοληφόρων (HPB Surgery). Η αντιμετώπιση του καρκίνου του παγκρέατος απαιτεί εξειδικευμένη και πολυεπιστημονική προσέγγιση.

Μετά τη διάγνωση είναι απαραίτητο να αξιολογηθεί η έκταση της νόσου και να καθοριστεί εάν ο όγκος μπορεί να αντιμετωπιστεί χειρουργικά ή εάν απαιτείται διαφορετική θεραπευτική στρατηγική.

Η αξιολόγηση μπορεί να βασίζεται σε συνδυασμό:

• κλινικών δεδομένων,
• εργαστηριακών εξετάσεων,
• αξονικής ή μαγνητικής απεικόνισης,
• ενδοσκοπικής διερεύνησης όταν ενδείκνυται,
• ιστολογικής διάγνωσης όπου απαιτείται,
• και συνολικής αξιολόγησης της κατάστασης του ασθενούς.

Ο Δρ Μιχαήλ Φερέτης διαθέτει ερευνητική και ακαδημαϊκή δραστηριότητα στη χειρουργική και στον καρκίνο του παγκρέατος, με επιστημονικές δημοσιεύσεις σε διεθνή περιοδικά.

Σε ένα ογκολογικό περιστατικό, η απόφαση για χειρουργική θεραπεία αποτελεί μέρος ενός συνολικότερου θεραπευτικού σχεδιασμού και μπορεί να απαιτεί συνεργασία Χειρουργού, Ογκολόγου, Γαστρεντερολόγου, Ακτινολόγου και άλλων ειδικοτήτων.

Η Χειρουργική Χοληφόρων αποτελεί σημαντικό μέρος της HPB Χειρουργικής και αφορά τη χειρουργική αντιμετώπιση επιλεγμένων παθήσεων του χοληφόρου συστήματος.

Η εξειδικευμένη εμπειρία στη Χειρουργική Χοληφόρων επιτρέπει την αξιολόγηση σύνθετων περιστατικών στο πλαίσιο μιας συνολικής ηπατοπαγκρεατοχολικής προσέγγισης.

Τα χοληφόρα αποτελούν το δίκτυο μέσω του οποίου μεταφέρεται η χολή από το ήπαρ προς το πεπτικό σύστημα.

Παθήσεις των χοληφόρων μπορεί να προκαλέσουν απόφραξη της φυσιολογικής ροής της χολής και να εκδηλωθούν με συμπτώματα όπως ίκτερο, πόνο, πυρετό ή μεταβολές στις εργαστηριακές εξετάσεις.

Η χειρουργική αξιολόγηση μπορεί να αφορά:

• στενώσεις των χοληφόρων,
• σύνθετες παθήσεις των χοληφόρων,
• όγκους των χοληφόρων,
• επιπλοκές προηγούμενων επεμβάσεων,
• και άλλες καταστάσεις που απαιτούν εξειδικευμένη χειρουργική εκτίμηση.

Η ακριβής ανατομική απεικόνιση των χοληφόρων είναι ιδιαίτερα σημαντική πριν από τον θεραπευτικό σχεδιασμό.

Οι παθήσεις της χοληδόχου κύστης αποτελούν συχνό αντικείμενο της Γενικής Χειρουργικής.

Η χολολιθίαση αφορά την παρουσία λίθων στη χοληδόχο κύστη και μπορεί να παραμένει ασυμπτωματική ή να προκαλεί επεισόδια πόνου και άλλες επιπλοκές.

Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστούν:

• χολοκυστίτιδα,
• απόφραξη των χοληφόρων,
• ίκτερος,
• χολαγγειίτιδα,
• ή παγκρεατίτιδα.

Δεν χρειάζονται όλοι οι ασθενείς με χολόλιθους χειρουργική επέμβαση.

Όταν υπάρχει κατάλληλη ένδειξη, η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή αποτελεί καθιερωμένη χειρουργική αντιμετώπιση πολλών συμπτωματικών παθήσεων της χοληδόχου κύστης.

Σε πιο σύνθετες παθήσεις της χοληδόχου κύστης ή των χοληφόρων, η εξειδικευμένη εκπαίδευση στην HPB Surgery μπορεί να έχει ιδιαίτερη σημασία για την αξιολόγηση και τον θεραπευτικό σχεδιασμό.

Η εκπαίδευση του Δρ Μιχαήλ Φερέτη περιλαμβάνει και τη Λαπαροσκοπική Χειρουργική.

Η λαπαροσκοπική προσέγγιση αποτελεί βασικό μέρος της σύγχρονης Γενικής Χειρουργικής και πραγματοποιείται μέσω μικρών τομών με τη χρήση κάμερας και εξειδικευμένων χειρουργικών εργαλείων.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κατάλληλα επιλεγμένες επεμβάσεις, όπως:

• επεμβάσεις χοληδόχου κύστης,
• επιλεγμένες επεμβάσεις κοιλιακού τοιχώματος,
• και άλλες επεμβάσεις της κοιλιακής χώρας όταν υπάρχει σχετική ένδειξη.

Η επιλογή λαπαροσκοπικής ή ανοικτής προσέγγισης δεν γίνεται με βάση μόνο την προτίμηση για μικρότερες τομές.

Καθορίζεται από τη συγκεκριμένη πάθηση, την ανατομία, την πολυπλοκότητα της επέμβασης, προηγούμενες επεμβάσεις και τη συνολική ασφάλεια του ασθενούς.

Η εκπαίδευση του Δρ Φερέτη περιλαμβάνει επίσης Χειρουργική Κοιλιακού Τοιχώματος.

Οι κήλες δημιουργούνται όταν ιστός ή ενδοκοιλιακό όργανο προβάλλει μέσω ενός αδύναμου σημείου του κοιλιακού τοιχώματος.

Στη Γενική Χειρουργική μπορεί να αξιολογούνται:

• βουβωνοκήλες,
• ομφαλοκήλες,
• επιγαστρικές κήλες,
• μηροκήλες,
• μετεγχειρητικές κήλες,
• και πιο σύνθετες παθήσεις του κοιλιακού τοιχώματος.

Δεν απαιτούν όλες οι κήλες άμεση επέμβαση.

Η απόφαση βασίζεται στον τύπο της κήλης, τα συμπτώματα, το μέγεθος, τον κίνδυνο επιπλοκών και τη συνολική κατάσταση του ασθενούς.

Η επιλογή των εξετάσεων καθορίζεται από το συγκεκριμένο κλινικό ερώτημα και δεν χρειάζεται κάθε ασθενής τον ίδιο διαγνωστικό έλεγχο.

Οι Εργαστηριακές Εξετάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν αιματολογικό και βιοχημικό έλεγχο, αξιολόγηση ηπατικής και νεφρικής λειτουργίας και άλλες παραμέτρους ανάλογα με την πάθηση.

Το Υπερηχογράφημα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αρχική ή συμπληρωματική εξέταση σε επιλεγμένα προβλήματα της κοιλιακής χώρας.

Η Αξονική Τομογραφία (CT) έχει σημαντικό ρόλο όταν απαιτείται λεπτομερής διατομική απεικόνιση και ανατομική αξιολόγηση.

Η Μαγνητική Τομογραφία (MRI) και εξειδικευμένες τεχνικές απεικόνισης μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε επιλεγμένα περιστατικά όταν χρειάζεται περαιτέρω χαρακτηρισμός των ευρημάτων.

Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί επίσης να απαιτείται ενδοσκοπική διερεύνηση ή ιστολογική διάγνωση.

Οι εξετάσεις αξιολογούνται συνδυαστικά ώστε να απαντηθεί το συγκεκριμένο θεραπευτικό ερώτημα.

→ Μάθετε Περισσότερα: Εργαστηριακές Εξετάσεις

→ Μάθετε Περισσότερα: Υπερηχογράφημα

→ Μάθετε Περισσότερα: Αξονική Τομογραφία (CT)

→ Μάθετε Περισσότερα: Μαγνητική Τομογραφία (MRI)

→ Μάθετε Περισσότερα: Ενδοσκόπηση Πεπτικού

Πριν από μία προγραμματισμένη χειρουργική επέμβαση απαιτείται ολοκληρωμένη αξιολόγηση του ασθενούς.

Ανάλογα με το είδος και την πολυπλοκότητα της επέμβασης μπορεί να χρειάζονται:

• αιματολογικός και βιοχημικός έλεγχος,
• αξιολόγηση ηπατικής και νεφρικής λειτουργίας,
• ηλεκτροκαρδιογράφημα,
• καρδιολογική ή άλλη εξειδικευμένη εκτίμηση,
• κατάλληλη απεικόνιση,
• αξιολόγηση της φαρμακευτικής αγωγής,
• και επιπρόσθετος έλεγχος ανάλογα με το ιστορικό.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η ενημέρωση του χειρουργού για αντιπηκτικά και αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα, αλλεργίες, προηγούμενες επεμβάσεις και σημαντικά χρόνια νοσήματα.

Η φαρμακευτική αγωγή δεν πρέπει να διακόπτεται ή να τροποποιείται χωρίς σχετική ιατρική οδηγία.

Σε σύνθετα περιστατικά η χειρουργική απόφαση δεν λαμβάνεται απομονωμένα από την υπόλοιπη ιατρική εικόνα.

Μπορεί να χρειάζεται συνδυασμός κλινικής αξιολόγησης, απεικόνισης, ενδοσκοπικού ελέγχου, ιστολογικής διάγνωσης και γνώμης διαφορετικών ειδικοτήτων.
Ιδιαίτερα σε ογκολογικά περιστατικά, η σειρά των διαθέσιμων θεραπειών μπορεί να είναι εξίσου σημαντική με την επιλογή της ίδιας της χειρουργικής τεχνικής.

Ο Δρ Μιχαήλ Φερέτης αξιολογεί τη θέση της χειρουργικής αντιμετώπισης μέσα στο συνολικό θεραπευτικό πλάνο και συνεργάζεται, όπου απαιτείται, με τις κατάλληλες ιατρικές ειδικότητες.

Στόχος είναι η θεραπευτική απόφαση να βασίζεται στη συνολική εικόνα του συγκεκριμένου ασθενούς.

Η χειρουργική φροντίδα συνεχίζεται μετά την επέμβαση.

Η μετεγχειρητική παρακολούθηση προσαρμόζεται στο είδος και την έκταση της επέμβασης και στη γενική κατάσταση του ασθενούς.

Μπορεί να περιλαμβάνει:

• αξιολόγηση της επούλωσης,
• παρακολούθηση του χειρουργικού τραύματος,
• εργαστηριακό έλεγχο όπου απαιτείται,
• διατροφικές οδηγίες,
• οδηγίες σχετικά με τη σωματική δραστηριότητα,
• αξιολόγηση τυχόν συμπτωμάτων,
• και προγραμματισμό της περαιτέρω παρακολούθησης.

Σε ογκολογικές παθήσεις η μετεγχειρητική ιστολογική διάγνωση και η συνολική πορεία της νόσου μπορεί να καθορίσουν τα επόμενα θεραπευτικά βήματα.